 |
| Księżyc o jesiennym poranku. |
 |
| Drzewa ziewają w mglistej bieli ... |
 |
| ...czas na dzień dobry:) |
Pstryk!
(w krzywym zwierciadle - autosatyra)
Dzienny
rytuał budzik głosi,
wiatr
cicho głaszcze nagie drzewa,
sen z powiek nie chce się wypłoszyć,
poranek
w mglistej bieli ziewa.
Czas
mnie do przodu ciągle goni,
dla
marzeń zwykle niełaskawy,
jesień
w szarawych barw odsłonie,
myśli
zapadły w snu enklawy.
W świetle łazienki jakaś zjawa
w
codzienne chwile brnie pomału,
w
zaraniu dnia się zastanawia,
jak
dzisiaj dotrzeć do finału.
Lustro
się śmieje wniebogłosy,
do
zwierzeń mnie już prowokuje,
ty
śpisz, a ja mam słów niedosyt...
Pstryk!
I już wierszem cię całuję.
;-)*